• Home
• nieuws
• Opiniestukken

• nieuws
  • Nieuwsberichten
  • Opiniestukken
• doe mee
  • Word lid
  • Vacatures
  • Steun Groen
  • Agenda
  • Leden
  • Lees mee
  • Eurocratisch zakwoordenboek
• Onze mensen
  • Partij
  • Provincieraden
  • Parlementsleden
  • Jong Groen
  • In je buurt
  • De Europese Groene Partij
  • Groen Plus
  • Rouwregister - Willy Minnebo
• ideeën
  • Programma
  • Standpunten
  • Geschiedenis
  • Dossiers
  • Vraag en antwoord
• Partij
  • Contact
  • Huisstijl
  • Netwerk
  • Webshop

Het verleden herstellen of de toekomst voorbereiden?

Dit opiniestuk verscheen in De Morgen van 17/03/07 Paus Benedictus XVI stelde deze week zijn Sacramentum Caritatis (Sacrament van de Liefde) voor. Deze encycliek geeft de “hedendaagse” visie weer van de katholieke kerk op huwelijk en celibaat. De paus beklemtoont andermaal het verplichte karakter van het priestercelibaat. Gescheiden en hertrouwde mensen mogen niet te communie gaan tenzij ze geen seks hebben. Katholieke politici en wetgevers mogen geen wetten goedkeuren die abortus, euthanasie of het homohuwelijk toelaten. En de rol van de vrouw in de kerk? Die is niet eens een statement waard!

Rome heeft het duidelijk even moeilijk met de moderne waarden van onze westerse samenleving als Mekka!

Maar als Rome deze conservatieve waarden predikt is de verontwaardiging duidelijk minder groot. Een Islamitische voorman die dergelijke uitspraken op zijn palmares heeft, heet fundamentalist en is verplicht een inburgeringscursus te volgen voor hij weer het woord neemt op de kansel.

Dit steeds vranker wordende religieuze conservatisme beperkt zich helaas niet tot de religieuze leiders. Ook politieke leiders zijn steeds meer bezig met het herstel van de waarden van het verleden.

Het is een sluipende evolutie zonder debat. Ideologie ruimt nu eenmaal steeds vaker baan voor pragmatisme en populisme.

Zo keurde het Vlaams parlement op 28 februari 2007 zonder veel debat het decreet goed op de evenredige participatie op de arbeidsmarkt. In mensentaal zegt dit decreet dat een werkgever enkel mag rekening houden met de vereiste competenties en in een personeelsadvertentie of tijdens een wervingsprocedure niet mag stellen dat het een vacature betreft voor bijvoorbeeld een vrouw, een Islamiet, een jongere…

Niet echt nieuw. In 2002 stemde de toenmalige paarsgroene meerderheid al een gelijkaardig decreet. Maar het decreet van toen diende aangepast aan de Europese richtlijnen dus werd het opnieuw aan het parlement voorgelegd met één “kleine” wijziging op vraag van CD&V, ondertussen als vanouds weer in de regering.

Voor CD&V was het van levensbelang dat een “tendensbedrijf” naast de vereiste beroepscompetenties kan eisen dat een werknemer zich loyaal verklaart aan de waarden van dat bedrijf.

Opnieuw in mensentaal betekent dit dat scholen, ouderenvoorzieningen, psychiatrische instellingen, voorzieningen voor personen met een handicap… die behoren tot de katholieke zuil aan hun medewerkers loyauteit kunnen vragen aan de religieuze waarden die de raad van bestuur van de vzw aanhangt.

Een licentiate wiskunde die voldoet aan alle voorwaarden om les te geven in een college kan geweigerd worden omdat ze een hoofddoek draagt, een duidelijk teken dat ze loyaal is aan andere waarden dan die, die beleden worden door de inrichtende macht.

Of nog, een persoon met een handicap die de rest van zijn leven woont in de voorziening waar hij of zij na vele jaren wachten een plaats vond, heeft veel kans, ook al is hij vrijzinnig, verzorgd te worden door een opvoeder die loyaal is aan de katholieke visie op seksualiteit, echtscheiding, euthanasie…

De overheid organiseert zelf in beperkte mate onderwijs en neemt geen initiatief om haar doelstellingen inzake gezondheids- en welzijnszorg te organiseren. De overgrote meerderheid van alle vzw’s die onderwijs, gezondheids- of welzijnszorg organiseren zijn van katholieken huize, dat is historisch zo gegroeid.

Nochtans groeien vandaag 7 op de 10 schoolplichtige kinderen in Antwerpen op in een gezin waar men thuis niet het Nederlands als moedertaal heeft. De overgrote meerderheid van deze gezinnen baseert zijn handel en wandel niet op christelijke waarden maar op de waarden van de Islam, het jodendom, het confucianisme... De ouders van deze kinderen vinden het echter net als de katholieke ouders belangrijk dat de waarden die thuis worden beleden ook gerespecteerd worden in de school waar hun kinderen les volgen. Ze hopen dat kinderen er hun religie vrij kunnen beleven, Islamitische of Joodse of confuciaanse godsdienst kunnen volgen, een hoofddoek of een keppel kunnen dragen en respect ontmoeten voor hun religieuze beleving.

Geruisloos maar razendsnel evolueren we echter in een andere richting. De Katholieke scholen en voorzieningen willen garanties als tendensbedrijven maar ook het openbare net plooit terug op de oude zekerheden. Zogenaamde neutraliteit, vertaald in het verbod van uiterlijke religieuze tekens, moeten de identiteit van het openbaar onderwijs onderlijnen. Het is niet toevallig dat met een grote sp.a dominantie in het Antwerps stadsbestuur de onverdraagzaamheid tegenover religieuze beleving opnieuw toeneemt.

De gesluierde licentiate wiskunde zal ook in het Antwerps stedelijk onderwijs niet aan de slag kunnen wegens uiterlijke tekenen van een “andere” overtuiging. Zij zal geen voorbeeld zijn voor haar gemeenschap integendeel ze zal het vooroordeel versterken dat allochtonen wat ze ook studeren geen gelijke kansen krijgen.

De geruisloze restauratie van de aloude tweedeling tussen vrijzinnig en katholiek onderwijs heeft verstrekkende gevolgen. In feite verlaten de traditionele partijen in dit land de weg van de sociale vermenging en kiezen ze voor verdere vernetting, niet voor samen leven in verschil maar voor het naast elkaar leven in verschil.

Deze houding laat de allochtone gemeenschap weinig alternatief. Op basis van onze grondwet werken vandaag al en aantal allochtone initiatiefnemers aan een eigen onderwijsnet , een net waar kinderen starten met een inrichtende macht die van haar lesgevers loyauteit vraagt aan de Islam of het confucianisme of zoals het vandaag reeds bestaat, het jodendom.

Tijdens het debat in het Vlaams parlement ontkennen noch sp.a, noch CD&V deze evolutie Open VLD zwijgt.

Het is niet de keuze van Groen! Een verzuilde samenleving waar we naast elkaar leven in onze eigen scholen, eigen ouderenvoorzieningen, eigen kinderdagverblijven…is het herstel van het verleden.

Groen! wil de toekomst voorbereiden en kiest voor samen leven in verschil. De confrontatie van religie en cultuur is trouwens de beste remedie tegen religieus fanatisme. Religieus fanatisme leeft bij de verheerlijking van het eigen grote gelijk en het oproepen van een onbekende vijand die ontdaan is van alle menselijke gevoelens. Samen leven, samen school lopen, samen sport bedrijven… ontmaskert deze waanbeelden, getuige de vele warme acties van scholen die de uitwijzing van een kind zonder papieren ten allen prijzen willen voorkomen.

Contact: Inge Jooris

Vlaams Volksvertegenwoordiger
Gemeenschapssenator

Deel